امروز بيست و هشتم مرداد ماه است.

بگذار تا پیام تو را

با چشم های ساکت خود منتشر کنیم

بگذار تا عصای تو

با انتظار ما

بر گور روستایی ات آهسته گل کند

بگذار آب های پر آواز

همواره در ستایش آزادی

زیر درخت پیر

روان باشد

محمد علی سپانلو

روز هاي تابستان . روزهاي دراز تابستان. روزهاي موذي كشدار تابستان. هواي دم كرده اتاق. صداي يكنواخت و کسالت بار پنكه.

كاش مي شد به عصرهاي پاييزي پل زد . به آسمان گرفته ابري. و سرمايي كه از لاي دكمه ها رد مي شود.به چراغ هاي روشن كم نور و پنجره هاي بسته .

چرا اين همه ماشين اذيتم مي كند

وقتي مي توانم به چيزهاي بهتري فكر كنم.

ما

آخر قصه اي هستيم كه اين طوري تمام نمي شد.

آه اگر در هفت آسمان، يك ستاره مال من بود

حالا سوارش مي كردم.

باور كن در اين شلوغي سر شب

معجزه ها هم تكراري مي شوند...

بوق بوق بوق

اين چندمين چراغ زرد است كه بي سبز شدن قرمز شد؟

من

همه ي شب را همين جا ايستاده ام و تو سوار يكي از همين  ماشين ها شده اي

آخ اگر اين خيابان سرگردان تمام مي شد...

نه امشب هم نيامد ، ماشيني كه سوارم مي كرد.

شما شبیه کسی در خیال من بودید

چه خوب می شد اگر آه...مال من بودید

عصر پنج شنبه  هفته ای که گذشت را ميمهان صفاي " نور محمد درپور" بوديم. پس از كلي پرس و جو از اين طرف و آن طرف، نشاني اين استاد مسلم موسيقي مقامي را در روستايي دور افتاده در 15 كيلومتري مرز ايران و افغانستان پيدا كردم . روستايي مثل همه روستاهاي تربت جام. با آفتاب گرم و بادهاي خشك. حرف هاي حاجي نور محمد درپور مثل صدايش روشن است و مثل ضرب آهنگ دوتارش به دل مي نشيند. حاجي نور محمد از عرفان گفت و اين كه نبايد ساحت موسيقي را به اشعار نازل آلود . اين كه مقام ها مجرد از شعرهايشان هستند . اين كه براي اجراهاي جاودانه بايد فناي في ا... بود. فرصت هم كلامي با حاجي نور محمد درپور فرصت هم كلامي با قلندري بي ادعاست كه از پنجره كوچك اتاقش دنيايي از معرفت و دانايي و هنر را به تماشا نشسته است.  

  RSS