در زمستان متولد شدم. در پنج شنبه اي برفي. خيلي زود ياد گرفتم كه به خورشيد اميدوار باشم و به بهار. اميد، بزرگترين نعمتي است كه خداوند به آدمي مثل من داده است.
زمستان را با همه سردي هايش دوست دارم. زمستان آدم را به بهار اميدوار مي كند. تنها در زمستان است كه روياي بهار، خواب هاي هر شبه آدم را عطرآگين مي كند.
این شعر زیبا را با صدای همشهری پر دود و دم مان بشنوید که هدیه تولد من است به شما.
|
+| حسن احمدی فرد چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386 |
