تبليغاتX
خانه خلوت من
خانه | آرشیو | پست الکترونیک

 

 

براي پروين دولت آبادي

 

 

 

شب با گلوي خونين

خوانده ست

دير گاه.

دريا نشسته سرد.

يك شاخه

در سياهي جنگل

به سوي نور

فرياد مي كشد

الف بامداد

 

|+| حسن احمدی فرد سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 | 

 

می دانم خیلی دیر است اما من همین یکی دو روز پیش سنتوری را دیدم. کاش کارگردان این فیلم کس دیگری بود، آن وقت می توانستم با خیال راحت در ذهنم او را به سیاه نمایی و سیاسی کاری متهم کنم. شاید به صفار هرندی هم آفرین می گفتم که مثلا نگذاشت این آینه دق اکران بشود. حتی شاید دلم خنک می شد وقتی می دیدم همه سرمایه تهیه کننده اش را در پستوی فروشگاه های محصولات مثلا فرهنگی، چوب حراج زده اند. اما کارگردان این فیلم داریوش مهرجویی است.

از آن روز یک چیزی مثل خوره به جانم افتاده است. مدام از خودم می پرسم یعنی جهان اطراف ما این همه تلخ و تیره و سیاه است؟!

اگر سیگاری بودم بعد از دیدن سنتوری حتما یک پاکت سیگار را دود می کردم.

 

|+| حسن احمدی فرد یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387 | 

 

ابر سياه هندو

خود را كشيده يك سو

بارون بباره هو هو

الله بده تو بارون

 

چوپون پنير مايه

زنش خمير مايه

سگش پتير مايه

بزغاله شير مايه

 

گندم به زير خاكه

از تشنگي هلاكه

از چوب چوپانان ده

از بيل دهقانان ده

 

سه چهار ماهه که بند کوه از آب خبر نداره

درخت‌ها مثل چوب خشکه برگ و بر نداره

اگه بارون به کوه نياد گل نمياد به بستون

سر دلبر به پيش چارقدش زيور نداره

  

الله بده تو بارون

به حق دیمه کارون

گل‌های سرخ لاله

در زیر خاک می‌ناله

 

 

ابر سياه مرمر

خود را كشيده يك ور

بارون بباره جرجر

الله بده تو بارون...

 

|+| حسن احمدی فرد جمعه شانزدهم فروردین 1387 | 

 

امروز ششم فروردین است. در خراسان باوری وجود دارد به نام «شیشه». طبق این باور روز ششم، شانزدهم، و بیست و ششم فروردین و اردیبهشت، باران می بارد. این باوری قدیمی است که کمابیش تجربه هم آن را ثابت کرده است. امروز ششم فروردین است و هوای مشهد ابری است.

 

صبح امروز کنار سفره صبحانه ما سمنو هم بود. محصول نذر یکی از همسایه در این روزهای اول سال. درست از همان اول صبحی به این فکر می کنم که ایرانی ها چه پیوند عمیقی با زمین و طبیعت دارند. قوت ما مردم، در همه تاریخ، نان بوده که از گندم – دختر زمین- حاصل می شود. کباب کردن و بریان کردن اگر بوده در مطبخ پادشاهان بوده وگرنه سفره دهقانان و پیشه وران را همیشه آشی یا اشکنه ای رنگین می کرده است. نهایت آن آبگوشتی است که با سهم کوچکی گوشت به همراه حبوبات و سیب زمینی و نان و سبزی خورده می شود. به انواع آش هایی که حتی همین امروز هم متداول است فکر کنید. 

 

سمنو هم خوراک ویژه نوروز است که باز از جوانه گندم حاصل می شود. اگر همه هفت سین سفره های عید ایرانی را بگردی یک مورد هم نیست که بر خلاف قانون طبیعت، بر خلاف خواست زمین تهیه شده باشد. هر چه هست از سر آشتی با زمین است و یگانگی با طبیعت.

 

|+| حسن احمدی فرد سه شنبه ششم فروردین 1387 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar