مي گويند كرمانجها رسمي دارند و آن اين كه اگر جواني، دختري كه مي خواهد را به دست نياورد، دلبرش را مي دزدد و در جايي دور از چشم ايل، زندگي تازه اي را آغاز مي كند. اين اتفاق البته با تفاهم دختر انجام مي شود و بيشتر از آن كه جبري ايلياتي باشد، اتفاقي عاشقانه است كه هر از گاهي در ايلي رخ مي دهد.
«يكه سوار» از نغمه هاي قديمي خراسانی است كه داستان همين رسم است. اين نغمه را مي توانيد اينجا بشنويد كه توسط استاد محمد يگانه - فرزند برومند استاد مرحوم حاج حسين يگانه، بخشي بزرگ شمال خراسان – اجرا شده است.
ميون ايلم يكه سوارم
قسم به جون هفت تا برارم
عاشق ليلي بانو دختر خان ام
اگر صد تير بريزه دست برندارم
جونمه نثار كردم قربون يار كردم
ليلا سوار تركم ترك ديار كردم
به كوه و صحرا پلنگ مستم
سوار اسبم قطارمه بستم
خبر فرستادم خان نداد جوابم
به نصف شو دلبرمه ورداشتم جستم
جونمه نثار كردم قربون يار كردم
ليلا سوار تركم ترك ديار كردم
|
+| حسن احمدی فرد سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1388 |
چه اسفندها... آه!
چه اسفندها دود کردیم!
برای تو ای روز اردیبهشتی
که گفتند: این روزها می رسی
از همین راه!
--
ارديبهشت مبارك. شما را به خواندن دوباره اين پست وبلاگم دعوت مي كنم.
|
+| حسن احمدی فرد سه شنبه یکم اردیبهشت 1388 |
