در ناحیه فرهنگی خراسان، که شرق ایران و غرب افغانستان و نیز بخش هایی از ترکمنستان، تاجیکستان و ازبکستان را شامل می شود، ساز دایره، یک ساز زنانه است. دایره زدن و خواندن با دایره، ویژه زن هاست. حتی نگه داری دایره هم در بخش های زنانه خانه انجام می شود. ادبیات «پا دایره گی» شامل دوبیتی هایی است که زن ها می خوانند و عمدتا شکایت از روزگار و جدایی از یار و دیار و دوری از فرزند است. این دوبیتی ها اگر چه عمدتا، دوبیتی هایی غم انگیز هستند اما با لحنی شاد خوانده می شوند و با دست زدن از سوی اطرافیان همراهی می شوند.

ادبیات پا دایره گی اگر چه سالهاست در بیشتر نقاط خراسان کمرنگ شده و از یاد رفته است، اما هنوز هم در تربت جام و هرات می توان از آن سراغ گرفت. در این میان علاقمندان به فرهنگ این سرزمین، باید در ثبت و ضبط این زاویه مغفول مانده تلاش کنند.

در پست های بعد از این ادبیات بیشتر می نویسم.